Bigat

Nakakatuwa at napapadalas ang pagblog ko this past few days, siguro dahil minsan wala lang talaga kong mapagsabihan ng mga bagay bagay na nasa isip ko. Anyway, ambigat talaga ng pakiramdam ko every na nasa school ako. This is not someting scary pero ambigat emotionally.

Due to recent events in my life, parang gusto kong lumayo muna sa mundo. Yung pumunta sa isang happy place at magstay dun ng matagal. Ngayon lang nangyari kasi yung grabe, before naman na experience ko na yung typical na ganito pero this time is different.

Yung tipong every place and everything i see nakakapag paalala lang sa lahat.

Sabi nila libangin ang sarili, pero pano mo naman lilibangin ang sarili mo??? Helloooooo.....hindi madaling makahanap ng ganun noh.

Kung pwede nga lang na matulog na din muna ng mahabang panahon, gagawin na kesa naman gising ka at hirap sa kalagayan.


Mahirap talaga pag nasasanay ka sa mga bagay bagay. Ang hirap ibalik yung buhay mo nung hindi pa nangyari ang lahat. Di mo malaman ang gagawin mo.

Sana matapos nalang ang lahat. Sana mawala na ang mawawala.

Balang araw alam kong mangyayari din ang hinihiling ko pero sa ngayon, sino ba ang makakapitan?