Skip to main content

What's the fuzz?

Can't seem to understand why some people keeps on asking about the bonuses that the Senate President gave.

Tama ba ko, na may karapatan ang senate president na ibigay ang kahit anong halaga ng pera kung kanino nya gusto sa loob ng senado? Ang pagkakaintindi ko, galing sa sarili nyang pinaghirapan yung halaga ng pera na yun, na imbis pa na gastusin nya para sa kung ano man ang gusto nya, ay ibinigay nya na lang ito sa kanyang mga nasasakupan.

Hindi ba may karapatan naman siya dun sa pera na yun, at wala namang pwedeng magawa ang mga nasasakupan niya sa kung pano niya ipapamigay yon.

Kung iisipin naman diba, di na dapat umangal yung mga nabigyan, sa halip dapat pa silang magpasalamat. Hindi lahat ng tao nakakatanggap ng ganung halaga ng pera.

Bakit masyadong sinisilip ito ng senado? Hindi ba dapat pag-usapan nalang nila kung ano pa yung mas mahahalagang dapat pagtuonan ng pansin sa ating bansa. Sila ang inaasahan ng mga mamamayan para gumawa ng mga batas na para sa kapakanan ng nakararami.

Hindi ba dapat ubusin nila ang oras nila sa pagdedebate at pag-iisip ng mga bagay na kapaki pakinabang sa mga mamamayan. Siguro kung ayaw nilang tanggapin yung ibinigay na bonus sakanila, ibigay nalang sa mga mamamayan diba.

Napakaraming pwedeng mapuntahan ng perang pinagkaloob sakanila, pwede pang idagdag sa pondo ng edukasyon, o di  kaya sa kalusugan, sa pabahay at marami pang iba.

Napakaraming problema ng ating bansa na dapat masolusyonan, isa sa mga paraan na mabawasan ang mga problemang ito ay paggawa nila ng mga batas para sa ikauunlad ng bansa.

Sana naman sa darating na eleksyon, ang mga susunod na mahahalal na mga senador ay maiwasan ang mga ganitong sitwasyon. Mas makiramdam sana sila sa mga nangyayari sa paligid, hindi lang kung ano ano ang pinagaaksayahan ng panahon.

Comments

Popular posts from this blog

Been a long time

Hi guys, It's been a long time since I posted any topic on my blog. As a matter of fact, before posting this one, I revisited all old posts and just laughed at my mini adventures before. I know that you noticed that there are many poems or short literary works I have been posting, sometimes the words just come to me. Planning on writing a song soon but still finding inspiration. Any suggestions? A lot has been happening lately. I feel like it's because I'm getting near my quarter life. Do you know the feeling of being too tired too early. I don't know if this the universe forcing me to adulthood. Everything is happening so fast but I still want to do MORE! I don't know if I'm being millenial here but it's just so CONFUSING. It's like every decision I make, I face this consequence. I remembered a friend wishing that we could all go back to being a child where all the decisions came from our parents, that we have nothing to worry about, we just need to...

Please Don't

(I wrote this a few years ago) Please don't tell me you love me, If you still love her. Please don't stay, So one gets hurt. Please don't kiss me, Then think of her lips. Please don't hold my hand, Then pretend that everything's fine. Please don't cry, If those tears are not from your heart. Please don't look me in the eye, Then see her eyes shine upon you. Please don't love me if you don't.

Pakinggan

Ako’y naliligaw, nalulunod, Hindi makahinga. Hindi alam kung saan magsisimula, Walang katiyakan sa kinabukasan. Paligid na madilim, Mag-isa kong tinatahak. Naghahanap ng liwanag, Naghahanap ng kasagutan. Kung sino man ang nariyan, Aking tinig ay pakinggan,  Ang aking panawagan. Sagipin ang pusong naghihinalo, Bigyang kasagutan ang palaisipan, Na sa aking utak ay di maalis. Saan tutungo? Sinong sasandalan? Aking hiling sa itaas, Puso at isipan ay bigyan kapayapaan. Hanggang kailan ganito? Kaluluwa ay pagod na sa pagpupumilit makaahon sa nadaramang ito. Susuko ba o lalaban pa? Ngunit hanggang saan? Hanggang kailan? Tinig ko sana ay pakinggan.